Şiir 

MAKBERDEN MEKTUP

Onca insan, Biri bir anadan, diğeri bir anadan. Savaşırken daha erken ölmek için, Unuturlar zaten ölecek olduklarını.   Birkaç metre beyaz bezin, Başına gelirken son şıklık Bir tutam pamukla tamamlanır, En nihai işlem dünyalık.   Makam arabası tamamlanır salla. Ne de olsa ölmüş, salla babam salla. Badem gözlerden süzülen, şehla bakışla, Son tekbir tekrarlanır itinayla.   Toprak ayağının altındayken, ‘’Mesken de mesken’’ diye tapınan insan. Bir köşeye sıkıştırılır, sırtında tahtayla Örterler son yorganını dostlar, ‘’bitse de gitsek’’ duasıyla.   Kalır fani, iki günah, bir sevabıyla. Her nevi canlı üşüşür ayrışan…

Devamını Oku...
Hikaye 

GAİA Karanlık Büyü Bölüm 2

Yeni başlangıçlar… Dore ve Kaeira köyün girişine geldiklerinde Kaeira yine fenalaşmaya başlamış fakat bu sefer ayağındaki zehir koluna aksetmişti. Vücudu içerisinde dolaşan zehrin çıkartılabilmesi için biran önce bilge ianus’un yanına gitmeleri gerekiyordu. Kolu her dakika şişiyor, acıdan çığlıklar atıyordu Kaeira. Köyün girişindeki dereden geçerken bacağından akan zehir dereye damladığını gören Kaiera, balığın düşen damlayı yuttuğunu gördü. Köprünün üzerindeyken balık biranda şişmeye ve dereye sığmamaya başladığını gören Kaiera ve Dore olanlara anlam veremiyordu ve bacağından akan zehri durdurabilmek için Dore’nin bandajını kullandılar. Köprüden geçtikten sonra balığın patlayarak öldüğüne tanıdıklık eden köy…

Devamını Oku...
Hikaye 

Gaia Karanlık Büyü Bölüm 1

Gaia Karanlık Büyü Yıl 1223, Gaia şehri uzun yıllar sonra süren savaşlardan sonra huzura kavuşmuştu. Şehrin çevresi geniş ormanlık alanlar, orman içerisinde akarsular, şelaleler ve uzun çayırlık alanlarla kaplıdır. Ormanın yeşilliklerinin ardında karanlık bulutların yer aldığı Gaia şehrindekilerin gitmesinin yasak olduğu karanlık büyülerin bulunduğu bir orman vardır. Orada güneş hiç doğmaz ve orman içerisinde çeşitli büyülü yaratıkların olduğu efsanesi kulaktan kulağa dolaşırdı. Oraya gidenlerin hiç dönmediği canavarlar tarafından büyülendiği veya yendiği hikâyeleri çocuklara anlatılır, oradan uzak kalmaları sağlanırdı. Şehrin bilgesi İanus, daha önce oraları görmüş bu konularda birçok kitap ve…

Devamını Oku...
Şiir Yalnızlık Şiirleri 

YALNIZ

yalnızız! uçsun diye yuvadan atılan kuşun kanadı gibi yalnız. birlikte düşen yağmur damlaları; fırtınadaki kuru yaprak gibi yalnız. kadeh tokuştururken kahkahasıyla ağlayan kadının bakışları, kasabın tekmesinden nasibini almış kedinin ağrısı kadar yalnız. mezar bekçisinin sabaha hasretliği; yol kenarında gelinciğin uzaktan sevilişi gibi yalnız. yalnızız biz. şehrin son durağının yanıp sönen ışığı, yılanın koynundaki bir ayaz gibi yalnız. ve bir kelebeğin düşündeki yaşam savaşı, bir kalbin, sokakta bir başına durması gibi yalnız! Zülküf ÖZÇEPİK

Devamını Oku...
Hüzün Şiirleri Özlem Şiirleri Şiir 

Beyaz Sayfalar

    Karanlığa hüküm süren gündüzlerim Kuru,çatlak bi ayın etrafına üşüşen kaçık yıldızlarım. Gecelerim düşleri aralayan uyursezer bi kafada Binbir koyun atlatsam,birini alıp sevesim gelir. Düşer dururum yataktan,hayattan düşer gibi… Ayakta çok duramam yorulurum hemen Aşina olduğum sesler artık yok Kendi duvarımda kendi gölgeme yabancıyım Tanışmamışız hiç,ben hiç gelmemişim kendime Hep başkalarına gitmişim Terk edilenler aramış ücrada tüneyen yalnızlığı Onu da vurmuşlar bir sokak arasında Goğün gögsünde görüyorum seni Gözlerimi her kırptığımda konuşuyorsun benimle Değişmiyor hüzün! Baktıkca dalıp gitmiyor yüzün! Seninle yaşıyorum hâlâ unutma Bak ben uyumadım,ortalığıda dağıttım Kalbim gibi…

Devamını Oku...
Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Neden Sana Sarılmıyorsun?

Yarınlardan neler bekliyoruz ki Yine Güneş açacak ve yine Ay kararacak Kimse bulamayacak seni Belki de bulmak istemeyecek Ve sen yine odanın köşesinde uyuya kalacaksın Rüyalarında görmeyeceksin insanları Belki sadece bir bisiklet üstünde pedal çevirecek Ve uzanacaksın yollara Ama yine de kimse bilmeyecek nereye gittiğini Sadece çevirdiğin pedala bakacak Sonra belki de saatine O da senin için değil zaten Akşama kaç kaldığını bilmek için Anlamlandırmayacaksın belki de belkileri Ama hayatından da çıkaramayacaksın Çok güçsüzsün biliyor musun? Sadece ve sadece umut bekliyorsun yarınlardan Ya da umut nedir bilmiyorsun Her şeyi başkalarından…

Devamını Oku...
Aşk Şiirleri Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Sarmaş Sokaklarda Bugün

Şimdi sarmaş dolaş sokaklar Öyle ki gece saat “O”nu gösterdiğinde giremeyecek kadar Öyle ki adımlarının boşa düştüğünü hissedemeyecek gibi Ve sokak yanlızca dolaşamayan aşıklara açık kaldı Unutmamalı sokağı aydınlatan işçileri, hatıraları kalır Yalın ve sade bir karanfil “Sade” mi ? Kim demiş olabilir ki bunu? Kaç ten duymuştur kokusunu! Kaç sevda var hissizleşmiştir sokağında ? Ve kaç adım atılamamıştır ki? Sarmaş dolaş sokaklar saramamıştır bizi. Ali Karasürmeli BİR DELİ ŞAİR

Devamını Oku...
Şiir Yaşam Şiirleri 

Takvimi Kur İlkbahara

Açılan her kapı ardından kilitli kapıları gördüm Fakir bir çocuk misali uzandım hepsinin önünde Baharın gelişine uzun bir kapı aralığı vardı Solmuş yapraklar oldukça kırılgan halleri ile Kulaklarımda ve dudaklarımda parçalanıyordu Ve bir kadın yanında bir kuru yaprak ile dört adım attı O yaprağın yeşermesi lazımdı, yeşermek zorundaydı Bir sonbahar alacakaranlığında sevdiği adamın üzerine konan yaprak Kavak ağacından düşmüş olan bir yaprak Bir cesedin üzerine o kadar güzel konabilir miydi ? Kuş misali baharın gelişi bekler misin kadın ? Buralara tam yirmiyedi gündür bahar gelmedi Takvimler yalan söylemekte adam Sen…

Devamını Oku...
Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Ayağı Kırık Bir Sandalye

Üşüyorum, beni sığamayacak bir kulübede Duvarda verdiği yazma duruyor Kokusu bir şömine ateşi ile yayılmakta dünyaya Bulutları hiç saymıyorum bile. Ve ben bir ayağı eksik kalmış sandalye ile Kendimi avutmaktayım Mektuplar yok kapı aralığından atılan Bu soğukta bile bir duman yok Oysa ben o dumanın bana olmamasına dahi kabulüm Yeter ki tek olmadığımı bileyim! Ayağı eksik bir sandalye ve ben Tamamlanamaz bir kırık tahta parçası Eksik kalmayan soğuk hava Ben ise dışarı çıkamayacak kadar korkak. Ellerim yok, üzgünüm ateş Ve yine ayağı kırık bir sandalye Feda ediyor kendini üşüyen bir…

Devamını Oku...
Hüzün Şiirleri Şiir 

UMUDUNU YİTİRMİŞ KADIN

Dışarıda yağmur yağıyor. Bulutlar kendi içine ağlıyor. Damlalar düşüyor yere tek tek, Umudunu yitirmiş bir kadın gibi. Dışarı çıkınca yağan yağmuru görüyor kadın. O an, kadının aklındaki tek düşünce Bulutun kendisi. Damlaların ise gözyaşları olduğu… Yaşadıkları birikiyor kadının içinde Bir müddet aglamıyor. Yaşanılanların hüznü biriktikçe Kadının kalbinde Ağırlaşıyor. Ve en sonunda ağlıyor kadın Boşaltıyor içini. Su damlacıkları biriktikçe ağırlaşan bir bulut gibi… Yer ediniyor artık bu kadının hayatında. Şimdi ise Bulutlar dağılmasın istiyor kadın içten içe Korkuyor… Çünkü biliyor ki bulutlar dağılırsa kendisi de bitecek; İyi kötü ne varsa sönüp…

Devamını Oku...