Aşk Şiirleri Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Sarmaş Sokaklarda Bugün

Şimdi sarmaş dolaş sokaklar Öyle ki gece saat “O”nu gösterdiğinde giremeyecek kadar Öyle ki adımlarının boşa düştüğünü hissedemeyecek gibi Ve sokak yanlızca dolaşamayan aşıklara açık kaldı Unutmamalı sokağı aydınlatan işçileri, hatıraları kalır Yalın ve sade bir karanfil “Sade” mi ? Kim demiş olabilir ki bunu? Kaç ten duymuştur kokusunu! Kaç sevda var hissizleşmiştir sokağında ? Ve kaç adım atılamamıştır ki? Sarmaş dolaş sokaklar saramamıştır bizi. Ali Karasürmeli BİR DELİ ŞAİR

Devamını Oku...
Şiir Yaşam Şiirleri 

Takvimi Kur İlkbahara

Açılan her kapı ardından kilitli kapıları gördüm Fakir bir çocuk misali uzandım hepsinin önünde Baharın gelişine uzun bir kapı aralığı vardı Solmuş yapraklar oldukça kırılgan halleri ile Kulaklarımda ve dudaklarımda parçalanıyordu Ve bir kadın yanında bir kuru yaprak ile dört adım attı O yaprağın yeşermesi lazımdı, yeşermek zorundaydı Bir sonbahar alacakaranlığında sevdiği adamın üzerine konan yaprak Kavak ağacından düşmüş olan bir yaprak Bir cesedin üzerine o kadar güzel konabilir miydi ? Kuş misali baharın gelişi bekler misin kadın ? Buralara tam yirmiyedi gündür bahar gelmedi Takvimler yalan söylemekte adam Sen…

Devamını Oku...
Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Ayağı Kırık Bir Sandalye

Üşüyorum, beni sığamayacak bir kulübede Duvarda verdiği yazma duruyor Kokusu bir şömine ateşi ile yayılmakta dünyaya Bulutları hiç saymıyorum bile. Ve ben bir ayağı eksik kalmış sandalye ile Kendimi avutmaktayım Mektuplar yok kapı aralığından atılan Bu soğukta bile bir duman yok Oysa ben o dumanın bana olmamasına dahi kabulüm Yeter ki tek olmadığımı bileyim! Ayağı eksik bir sandalye ve ben Tamamlanamaz bir kırık tahta parçası Eksik kalmayan soğuk hava Ben ise dışarı çıkamayacak kadar korkak. Ellerim yok, üzgünüm ateş Ve yine ayağı kırık bir sandalye Feda ediyor kendini üşüyen bir…

Devamını Oku...
Hüzün Şiirleri Şiir 

UMUDUNU YİTİRMİŞ KADIN

Dışarıda yağmur yağıyor. Bulutlar kendi içine ağlıyor. Damlalar düşüyor yere tek tek, Umudunu yitirmiş bir kadın gibi. Dışarı çıkınca yağan yağmuru görüyor kadın. O an, kadının aklındaki tek düşünce Bulutun kendisi. Damlaların ise gözyaşları olduğu… Yaşadıkları birikiyor kadının içinde Bir müddet aglamıyor. Yaşanılanların hüznü biriktikçe Kadının kalbinde Ağırlaşıyor. Ve en sonunda ağlıyor kadın Boşaltıyor içini. Su damlacıkları biriktikçe ağırlaşan bir bulut gibi… Yer ediniyor artık bu kadının hayatında. Şimdi ise Bulutlar dağılmasın istiyor kadın içten içe Korkuyor… Çünkü biliyor ki bulutlar dağılırsa kendisi de bitecek; İyi kötü ne varsa sönüp…

Devamını Oku...
Deneme 

Aynalardan İki Olma

Kim bilir? Belki de aynalar yalnızlıklar için doğmuştur. Mesela sabahın uyanmadığı bir anda kirpiklerinin aniden uzaklaştığını düşün birbirinden. Düşündün mü? Sonra bu düşünceleri bırak, at bir köşesi olmayan Dünya’nın yuvarlak haline. Ya da ne yapmak istiyorsan onu yapama. Kalkıp yüzüne suları vurabilirsin ama havlu ile kurulanmak zorunda mı insan? Evet, belki… kesinlikle… saçmaladığımı düşünüyor olabilirsin. Ama saçmalıyorum. Tabi ki bir aynanın karşısında.  Ne yapabilirim ? En azından ayna sana seni vermiyor mu ? Bence aynanın senden alabildiği tek şey sen olmayan tarafındır. Güzel olduğunu zannetmelerini alır mesela ve sana burada…

Devamını Oku...
Aşk Şiirleri Şiir Yaşam Şiirleri 

Bardakta Demlenen Son Dünyadan

Yine bir kaç dünyada seni arar oldum sevdiğim Böceklerin konakladığı yere uğradım, Ayrılıklarda vakit geçirdim, Denizin kumsalında yüzdüm, Köklerinde sulandım ağaçların… Ve bulamadım seni, af ola sevdiğim. Zamanımın son dünyasına geldim Her şeyi adımlarımda bırakıp, Bardağımda demlediğim çayda dudaklarını koklarken. Ali Karasürmeli  BİR DELİ ŞAİR 

Devamını Oku...
Doğa Şiirleri Eleştirel Şiir Şiir 

Kıyamet Bekliyor Yaşamı

Kendi etrafında dönen gezegenler, kulu oldu Güneş’ inin. Kıyamet, gününü heyecanla beklemekte İnsanlik yılgın ve umutsuz Hayat ise acımasız olduğu kadar hüsranlı Dereden akan sular kanlarla kirlendi “Yaşamak yerine öldük mü?” desem Yoksa “Yaşarken, yaşadığımızı mı zannettik?” Sadece yılmışlığı sevdik, umudu göremeden Şimdi çekelim ellerimizi mavilikten Ve oturalım kanlı bir nehrin kenarında Utanalım, içimizdeki çocuğa ağaç bırakmadığımız güne Ve çay koyalım odundan bir ateşte Katledilen tüm dünyalar adına bir ağacı katledelim! Ali Karasürmeli BİR DELİ ŞAİR

Devamını Oku...
Aşk Şiirleri Doğa Şiirleri Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Tenime Çarpmak İçin Çok Erken

Çok erken demek yanlış olurdu Ama çok erken saatlerde buradaydım Ayakkabımın tabanı yerde dans ediyordu Duvarlardaki kaldırım taşlarına bulutlar hediye göndermişti. Bir avuç yağmur dolusu sevdam vardı;  parmak aralarımdan sızan damlaları ile. Islak bir kayada oturup… Bir tarafta uçan balıklar Ve diğer tarafta onları yakalamaya çalışan kuş sürüsü Sevda bir yana, ağladım; çarpan dalgaların sinirlerindeki hislerine. Kayalara çarpan denizin kokusunu duyar gibiyim Bulutların yağmurları dahi ayrılırken, Ben tenime çarpanlarla yetinmekteyim. Ali Karasürmeli BİR DELİ ŞAİR

Devamını Oku...
Ayrılık Şiirleri Şiir Yalnızlık Şiirleri 

CEVAPTAN YOKSUN SORULAR

bugün sen’li bir sabaha uyanamadığım yüz on sekizinci gün sevdigim! yüreğimin paslı gıcırtıları gelir dilime, ismini söylerken. her seven kavuşmuyor bilirim, kabulüm; ama her kavuşamayan kaç kere ölüyor ve bunu neden akşamları hiçbir haber bülteni cinayet haberi diye vermiyor? bilemiyorum. gece köpekleri uluyor sokaklarda. zorunlu yaşayışımızın alarm sesleri gibi. karanlık hep yalnızlık mıdır yoksa bana mı öyle gösterir maskesiz yüzünü. ve ben sevinci kovaladıkça düşünüyorum hep; acaba sevinç de saklandığı duvarın ardından gözetliyor mudur ki beni? ya da gelip bir gün beni sobeleyecek mi bir mutluluk sabahında? kim bilir belki…

Devamını Oku...
Eleştirel Şiir Özlem Şiirleri Şiir 

ANASON KOKULU ŞİİR

Kör, paslı, hastalıklı bir bıçak, Acımasızca doğruyor yüreğimi. Bin parça oluyorum, Seni seven bin ayrı yürek.   Renkler tekleşiyor gitgide. Öyle zifiri, koyu bir karanlık ki, Siyahı bile özlüyorum. Bir başınalaşıyorum, matemleşiyorum.   Tam ortasında kalıyorum depremin, Merkez üssüyüm, Tüm yıkılan hayallerin. Ve, suçlusuyum tüm yarım hikayelerin.   Varlığımın nedenini sorguluyorum, Yokluğunun bedeli çıkıyor sonuç. Düşünmekten azlediyorum beynimi, ‘’Sen’’ kalıyor tüm bildiklerim.   Anlatamıyorum. İfadelerim var, sözlerim, kelimelerim… Ama, içimde tutuyorum zorundalıkla. Doğrularımla yalancı oluyorum.   ‘’Al işte, buyum!’’ deyip, Çıkıyorum, meydanlara meydanlara. Elini vicdanı dışında her yere koyanlara, İmreniyor…

Devamını Oku...