Aşk Şiirleri Hüzün Şiirleri 

Sevmeli mi Sevilmeli mi?

Sevmeli mi insan? Deliler gibi, sırılsıklam. Başka derdi yokmuş gibi, Tüm dertlerini unutmuş gibi. Ölümün olduğunu bile bile, Sevmeli mi insan? Yaraları kapanmasa bile Kapanmışçasına mı sevmeli? Karşılık beklemezcesine mi sevmeli? Sevilmeli mi yoksa? Sımsıcak bir tebessümle, Sevgi uğruna acı çekmezcesine. Her derdinde yanında olan birine, Sevgi dolu gözlerle bakmazcasına…  Sevmeli mi insan, Sevilmeli mi yoksa? … Ahmet Oyan

Devamını Oku...
kardeşlik Deneme Hikaye Yaşanmış Hikayeler 

ÖZ KARDEŞİM

“Bir insan nasıl olur da arkadaşına, öz kardeşim der?” diye düşünerek günüm geçiyordu. Çok saçma geliyor açıkcası. “Aynı anne-babadan değilsiniz çünkü.” Hayat bu ya işte, düşüncelerimi hep alaylayacak ve fikirlerimi köreltecek. Zaman geçtikçe bu tarz sorular beynimi tırmalıyor ve her seferinde saçma buluyordum. Günler geçiyor. Beklemeye başladım, hayatın yine beni ters köşe yapacağı zamanı. “Acaba bu sefer nasıl bir taktik ile neremden vuracak?”. Sorular cevapsız kalmadı da zaten. O insanla tanıştım. Daha doğrusu çekiniyor ve tanışmak istemiyordum. İsminin “Ayşegül” olduğunu söyledi. O kadar içten söylemişti ki, beden olarak adı gibi…

Devamını Oku...
gercek_dostluk2 Dostluk Şiirleri Şiir 

DOSTUM

Dostum var benim; Bir anne, Yeri gelince baba. Beraber güldüğüm, Beraber ağladığım, Dostum var benim. Hep destekçim, Hep yanımda olanım, Dostum… Arkadaş seçmedim, Arkadaşlığı sevmedim. Dostluğu bildim, Dostumu savundum. Yetmeyecek kelimeler, Sığmayacak satırlar. Onca arkadaşlığın yanında, Dostum var benim. Anlatmaya kelimelerin kifayetsiz kaldığı, DOSTUM…

Devamını Oku...
saray-ressami-zonaro-nun-anne-sevgisi-1 Şiir 

ANNEM

Güler yüzlüm, Gül kokulum. Derdime dermanım, Hayatta yaşamam sebebim. Annem… Kimse senin gibi gülmedi, Kimsenin kokusu güzel gelmedi. Derdime derman olmadı kimse, Yaşama sebebim olmadı annem. Hani gülerdin ya sen; Kısılan gözlerinle Sımsıcak, masum bir tebessümle. Mutlu olurdum, Gülerdim bende küçücük kalbimle. Küçüktüm… Gözlerin dolsa bilmezdim, Oturur bende ağlardım seninle. Bizim için koşturur, Yorulmak ne bilmezdin. Meğer ne çok yorulurmuşsun, Bilmezmişim… Hani hep söylerdin ya; “Güçlü olun, yıkılmayın” Büyüdüm annem. Yıkılmadım, Güçlüyüm… Verdiğin öğütleri, Verdiğin emekleri unutmadım. Dimdik ayakta ve karşındayım.. Ver de o mübarek elini öpüp Alnıma koyayım. Anneler…

Devamını Oku...
Kırılgan-ve-Duygusal-İnsanların-Özellikleri Deneme Yaşanmış Hikayeler 

SONUN BAŞLANGICI

Bir kitapta okumuştum; “Henüz erken.” Ne için erken? Sevmek için mi, sevilmek için mi? Aklımda onca soru varken sevmeyi de beklemiyorum sevilmeyi de kendimden. Biri cevaplansa diğeri yarım kalıyor. Zamanında bir kadına çok fazla değer verip sevdiğim için mi sevilmiyordum? İnsan bu iki duyguyu da yaşamak ister iliklerine kadar. Bitap düştü bedenim. Belki kitap haklıydı. Bu duyguları yaşamak için henüz erkendi. Kim bilir, belki “ölmek” için henüz erken. “Bir insanın duyguları ölür mü?” diye soruyorum bazen kendime. Dışarı baktığım zaman çoğu insanın mutlu olduğunu, sevip-sevildiğini görüyorum. Onlar da benim gibi…

Devamını Oku...
32948-kneeling-prayer-1200.1200w.tn Aşk Şiirleri Şiir 

SAKIN AŞIK OLMA

Hayat güldürmekten çok; Ağlattı bizi. Hep ağladık belki de ama, Asla isyan etmedik. Çok yorulduk, yıprandık, Asla pes etmedik. Sakın aşık olma derlerdi bize, Sakın sevme kimseyi derlerdi… Ama sevdim, Hem de çok sevdim. Bunca yara bana ait diyemem; Açtığı yaralar sol yanımı acıtır, Kapanmaz bir türlü. Geceleri hıçkıra, hıçkıra içime atarım Gözyaşlarımı. Her gece tavana baktığımda O aklıma gelirdi… Şimdi ne mi oldu? Ayrıldık. O ayrıldı, Ben ise hala ondayım… Bilmiyor ki; Canımdan bir parça olduğunu. Keşke geri gelse, Tüm acılar son bulsa. Bu his bile yalan… İstemiyorum gelmesini.…

Devamını Oku...
yalnızlık1 Şiir 

YALNIZIZ

Yalnızız işte. Onca kalabalığın arasında yalnızız… Sımsıcak gülüşlere hasret, Bir tebessüme muhtaç… Yalnızız işte. Dostların var yalandan belki de, Ama sen tek başınasın işte. Sevenlerin var belki de, Ama hiçbiri yanında yok işte. Onca kalabalığın arasında yalnızız… Hıçkıra hıçkıra ağladık Kenarda, köşede, Kimse teselli etmedi işte. Gecelere hapsolduk, Kanayan kalplerimizle. Sımsıcak gülüşlere hasret, Bir tebessüme muhtaç… YALNIZIZ İŞTE.

Devamını Oku...
V13runaway01b Şiir 

İnsan Kendinden Kaçamıyor

Bir deniz gibidir insanda, Bir dalgalanıp, bir duruluyor. Dünya bu ya; en çokta sen yoruluyorsun. Olmuyor… Konuşsan anlamsız, sussan daha bir anlamsız. Kaçtıkça yalnızlıktan, Bir adım daha atıyorsun kendini o boşluğa… Geceleri düşünceler arasında kayboluyorsun. Anladım ki insan kendinden kaçamıyor. Başkasından kaçtım sansa da; Aslında kendinden kaçmaya çalışıyor. Olmuyor, yapamıyor, beceremiyor… Ne kadar uzaklaşsa benliğinden, O kadar çok boşluğa düşüyor. Dönüp bakıyor ardına insan; Onca acı, onca dert kime ait? Ve dönüyor tekrar başa… Anladım ki; İnsan kendinden kaçmak istese de KAÇAMIYOR…

Devamını Oku...
yorgun-ve-zaman Şiir 

Hayat En Çok Bizi Yordu

Hayat en derine vurdu bizi.. Kalktık dedik, yine düşürdü bizi Hissizleştik, hissizleştirdiler bizi, Sessiz haykırışlarla yarınlara gömüldük biz, Bugünlerde olmamız gerekirken. Yüzümüze tebessüm eden onca insan, Şimdilerde uzaktan seyreden insanlar. Ağlayışlarımı gören olmadı, feryatlarımı duyan olmadı, İçimde kıyametler koptu bilen olmadı. Hissizleştik biz.. Hayatta en çok yorulan biz olduk Sevdik, sevilmeyen biz olduk, Hayalleri kararan bizdik, kalbi kararan siz oldunuz. Hayat en çok bizi yordu.. Bitap düştü gecelerimiz, ağlamaktan şişen gözlerimizle. Yaramızı saracak merhem olmadı, Kanayan ellerimiz olmadı, kanayan kalbimiz, hayallerimiz oldu. Hayat en çok bizi yordu..

Devamını Oku...