Ayrılık Şiirleri Şiir 

SELAM

beden bütün, duygular paramparça. akıl dediğin benden çok uzaklarda.   ne yokluk ne ayrılık koyan; en büyük işkence hâlâ aklının hafızamda oluşu.   gözlerin haykırır belki senli benli ama gel gör ki misliyle uzak bana verebileceğin mutluluğun, kapat gözlerini kapat ışıkları bitir sahneyi… ve kaçınılmaz kedere hüzünlü bir Turist Ömer selamı.   Zülküf Özçepik

Devamını Oku...
Ayrılık Şiirleri Hüzün Şiirleri Şiir 

YOK OLUŞ

havada amansız ayrılığın zemheri ayazı, gözünden akan damlalardan istanbul yansıyor. biçare ve kederli tren çığlıklarıyla ayrılık tüm kederlerden daha öte yakıyor. yitiriyorum aklımı. aklımda yalnızca ‘Sen’li cümleler… mırıldanıyorum sonra sen arkanı dönerken, giderken kendini de götürseydin içimden; diyorum, yalnız ben duyuyorum. kervanın çölde unuttuğu bir çocuk kadar korkuyorum yokluğundan. sen giderken içimde, içimde ısırganlar büyüyor! biliyorum sevdiğim kapatıp giderken sen kapıyı; hiç kimseler duymadan bir dünya yerle bir olacak ardından. ve ellerim kanayarak diktigim umutlarıma bir el yalnızca bir kibrit çakacak… havada hazin ayrılığın zemhiri ayazı; vurdukça rüzgar kül olup…

Devamını Oku...
Ayrılık Şiirleri Hüzün Şiirleri Şiir 

SEN DE GİTME

dün düşümde, gördüm seni. gözlerime gülüyordun. bir hasretlik, sardı beni yokluğunda, bitiyordum.   sen de gitme, gel de etme. üşüyorum, saranım yok. sende gitme, yakıp kül etme düşüyorum, tutanım yok!   gül kokunda ,huzur vardı, beni candan, sarıyordun. yalan değil, senin sevgin bir tek bunu biliyordum.   sen de gitme, yar terk etme sönüyorum, umudum yok. sen de gitme, yerle bir etme ölüyorum, nefesim yok!   Zülküf Özçepik

Devamını Oku...
Ayrılık Şiirleri Şiir Yalnızlık Şiirleri 

CEVAPTAN YOKSUN SORULAR

bugün sen’li bir sabaha uyanamadığım yüz on sekizinci gün sevdigim! yüreğimin paslı gıcırtıları gelir dilime, ismini söylerken. her seven kavuşmuyor bilirim, kabulüm; ama her kavuşamayan kaç kere ölüyor ve bunu neden akşamları hiçbir haber bülteni cinayet haberi diye vermiyor? bilemiyorum. gece köpekleri uluyor sokaklarda. zorunlu yaşayışımızın alarm sesleri gibi. karanlık hep yalnızlık mıdır yoksa bana mı öyle gösterir maskesiz yüzünü. ve ben sevinci kovaladıkça düşünüyorum hep; acaba sevinç de saklandığı duvarın ardından gözetliyor mudur ki beni? ya da gelip bir gün beni sobeleyecek mi bir mutluluk sabahında? kim bilir belki…

Devamını Oku...
Aşk Şiirleri Ayrılık Şiirleri Hüzün Şiirleri Özlem Şiirleri Şiir 

SEVDAMIN HESABI

yakıyorum, yıkıyorum, söndürüyorum gönlümü; har oluyor, köz oluyor bir türlü kül olamıyoruz. yazıyorum, çiziyorum, siliyorum ömrümü; dün oluyor, yıl oluyor asla bugünü bulamıyoruz. topluyorum, bölüyorum, çarpıyorum kendimi; “sen” oluyor, “ben” oluyor bir gönülde “biz” olamıyoruz. ve dayanamıyorum, çıkarıyorum kendimi. hem sevdalı, hem düşman iki yabancı kalıyoruz! Zülküf Özçepik

Devamını Oku...
Aşk Şiirleri Ayrılık Şiirleri Hüzün Şiirleri Özlem Şiirleri Şiir 

MEDVİNA -III-

şehirler, şiirler ve sen Medvina, hep vardınız hayatımda. bir tek sen almıştın nasibini yılların insafsızlığından. eskitmiş yüzünü yıllar, eksiltmiş yüreğini, yorgunluklar ve her mevsim yüzüne bensizken düşen yağmurlar. yine bir tek gözlerin evvelki senden yadigâr; bir gözlerinin alevi var geçmişe dair, mağrur, ateşli, sevdası aşikâr! oysa benim, senden başkasını görmeyen bu gözlerimde sendin, sonsuza dek gençliğin kamaştıran ışıltısı. sen, Medvina, sen, bir ömür yüreğimde genç kalandın; ve geç kalandın mutluluğumuza, bir gökyüzü gibi benim olamayandın!    Zülküf Özçepik

Devamını Oku...
Ayrılık Şiirleri Dostluk Şiirleri Şiir Yalnızlık Şiirleri 

SES

Ses, korku verir.. Gidenin sesi.. Ürpertir..  Derken… O gün gelir.. Dayanır kapıya.. Ses.. Artık gidecektir.. Ve.. O ses.. Elem verir.. Gidecek olanın sesi.. Tınısında elveda vardır.. Günlerden bu gün olur.. Ses.. Gitmek zorundadır.. Gider.. Kalanı sadece sestir.. ”dua” yerini ”hoşçakal”a bırakmıştır bile.. Ses ardında yaşanmışlık bırakır.. Ses.. Ardında ”ben” bırakır.. Ses.. Gider… Ses.. Bana dönüşür…

Devamını Oku...
Aşk Şiirleri Ayrılık Şiirleri Hüzün Şiirleri Özlem Şiirleri Şiir Yalnızlık Şiirleri 

MAKBERE MEKTUP

Bilsen, ne çok ağlıyorum ben. Şimdi burada olsan, kıyamazdın. Kıyamazdın değil mi? Silerdin değil mi gözyaşlarımı?   Biliyor musun? Ben hep anıyorum seni. Her dertli keman sesinde, düşüveriyorsun aklıma. Her kahverengi bakış, getiriyor uçurum gözlerini. Uyumuyorum da ha bu arada. Katlanamıyorum seni sadece rüyamda görmeye.   Her sabah ‘’akşam olsun’’ diyorum. Ne bileyim, sevmiyorum işte. Ya bir resmini görüyorum, Ya da karanlığımı özlüyorum.   Akşam olunca da ağırlaşıyorum. Bu sefer de ‘’ölsem’’ diyorum. Unutmak zannediyorum ölümü Ne akşam oluyor, ne de ölüyorum. En olmadı, yine ağlıyorum.   Ağlarken, kendime kızıyorum.…

Devamını Oku...
Ayrılık Şiirleri Şiir 

Kaybedenler

Belki de kaybeden sendin ya da bendim Peki bu neyi değiştirecekti? Hangimizin kaybettiği önemli miydi? Zira biz, “Biz” kelimesinin anlamını yitirmedik mi? Kaybeden, bedenlerimiz, tenlerimiz ve gözlerimizdi belki de. Nasıl ki öldükten sonra kimin yaşadığı önemli değil ise ruh için; Adımlarımız uzaklaştıkça,kimin nereye gittiği de önemli değildi… Hep birileri kaybediyor derdik, Ama kaybeden ikileriydi… Ali Karasürmeli BİR DELİ ŞAİR

Devamını Oku...
Ayrılık Şiirleri Hüzün Şiirleri Şiir 

YİRMİSİNDE KABİR

Yine yalnız başınaydım sokaklarda. Yalnızlığımdan kaçıyordum, yalnız kalarak. Bu kahpe dünyadan kaçıyordum belki Belki de sımsıcak düşlerimden saklanarak. Beni, zalimce vurdular anne, Canıma kıyıp da aldılar anne, Bulamazlar dedim buldular anne! Çaldılar senden. Çomak soktular sonunda yalnızlığıma Ve beni sensizken kimsesiz yapan hasretime. Bozdular işte yalnızlığımı, Sırtıma sapladıkları paslı bir bıçakla. Ölüm,bana sen gibi gözüktü, Onu kucaklayarak karşıladım. Hoş geldin, dedim Hoş geldin ey çaresizliğimin duyulmaz çığlığı. Kimdi soluğumu kesen bıçağın sahibi? Kimdi seni ağlatan bu deyyus? Görmedim, göremedim be anne. Ardından, Adi bir cadde sarmaladı yüzümü. Ve etrafımı çevirdi,…

Devamını Oku...