MEDVİNA

Ben, seni asırlarca beklemeye razı oldum Medvina. Ama ömrün mühleti alacak elimden Bu kefaretimi. Bilirim, Sensizligin seliyle boğuşurken Ben ağladığım için yağmıyordu yağmurlar; Yağmur yağdığı için ben ağlıyordum. Çünkü düşen her damlasında Senin kokun vardı. Ben her nefeste seni alırdım içime Vermek istemezdim bir daha dışarı Kokun içimde kalacaktı! Ah Medvina’m! Yandıkça adını haykırdı Sana muhtaçlığım. Kader deyip geçiştirdiler, Sana sarılma ihtimalimin Bir cellat eliyle koparılmışlığını. Razı geldim çaresiz. Ve tüm çarelerimi sana yadigar bıraktım. Sarsın diye ruhundaki yaralarını. Yokluğunda Medvina, Adına yazdıgım hiçbir şiir Teselli etmedi beni. Çok sonra…

Devamını Oku...