Deneme 

KENDİMİ BEN İSTEMEDİM

“Sıradaki sitemimi, ruhları ölmesine rağmen hâlâ yürüyebilenlere armağan ediyorum!”

(Sen, benden giderken bakmıştım dışarıya, en son bir pencereden,
Peki, sevdiğim, peki ben neden
Bir ölüye dokunmaktan daha çok korkuyorum hâlâ pencerelerden?)

“Her ışık damlasından medet uman karartı mıyım ben?”
diye düşündüğüm az değildir hep
yalnız başımayken.
Sonra alıp giderim o “yalnız başımı” karışırım kalabalığa.
İnsan fırtınasında savurmasını izlerim hayatın beni bir tüy gibi; bir tül gibi! Sevgilinin elindeki demetten suya düşmüş akıp giden bir gül gibi…
Süzülür giderim
ve gitmek isterim
pusulanın gösteremediği görenlerin de hiç kimseye asla söylemediği bir yöne.
Bu kadar yalnızlık düşkünü de değildim ben aslında!
Sevdiklerim de vardı benim,
“kendileri” beni pek sevmeyen! Adına, arkadaş veya sevgili dedikleri…
Umuttur,
insanı her şeye rağmen ayakta ve hayatta tutan
ki ben de hayatım boyunca yitirmemeye çabaladım hep umudumu,
rüzgara direnen mumun alevi gibi.
Sararlar, dedim beni de bağrına diğer sevdikleri gibi.
Ekmek ve su yalnız başına yetmiyordu ademoğluna zira bir bitkiye bile her su verdiğinde onu sevdiğini söylemen gerekli!
Sonunda çiçek gibi çok sevilip ilgi gördüm diye söylemeyi ne kadar arzulasa da dilim;
üzgünüm,
maalesef hasret kaldığım sevgiyi ve umudu benden çaldı bir yalanın ihaneti.

Zülküf Özçepik

Burayıda Beğenebilirsiniz

2 Düşünceler “KENDİMİ BEN İSTEMEDİM”

  1. Buse Güllaç

    Bu paylaşımları nasıl yapa biliyorsunuz sanırım ben yeteneksizim

    1. Zülküf ÖzçepikZülküf Özçepik

      Estagfurullah Buse Hanım.elinize kagit kalemi alin sadece icinizden gelenleri yazin.zamanla kendi dunyanizi kesfettiginizi goreceksiniz😊

Yorum Yap