Kırılgan-ve-Duygusal-İnsanların-ÖzellikleriDeneme Yaşanmış Hikayeler 

SONUN BAŞLANGICI

Bir kitapta okumuştum; “Henüz erken.” Ne için erken? Sevmek için mi, sevilmek için mi? Aklımda onca soru varken sevmeyi de beklemiyorum sevilmeyi de kendimden. Biri cevaplansa diğeri yarım kalıyor.

Zamanında bir kadına çok fazla değer verip sevdiğim için mi sevilmiyordum? İnsan bu iki duyguyu da yaşamak ister iliklerine kadar. Bitap düştü bedenim. Belki kitap haklıydı. Bu duyguları yaşamak için henüz erkendi. Kim bilir, belki “ölmek” için henüz erken.

“Bir insanın duyguları ölür mü?” diye soruyorum bazen kendime. Dışarı baktığım zaman çoğu insanın mutlu olduğunu, sevip-sevildiğini görüyorum. Onlar da benim gibi yalandan mı bu duygular içindeydi acaba? Birtakım yaşanmışlıkları gizlemek için miydi acaba? Yoksa bunlar gerçek duygular mıydı?

Yavaş yavaş eridiğimi, yok olduğumu hissetmeye başladım. Saf ve tertemiz duygularla sevdiğim kadın artık yok. Bir çırpıda, denize bırakılan kağıt gemi gibi bıraktı beni. Gerçek aşk bu muydu? Sevmek gerçekten bu muydu? Yoksa ben mi yanlış sevdim?

Kimi zaman ölmek istedim, sanki tek derdim buymuş gibi. Hani derler ya “yanlış zamanda, yanlış kişileri sevdik” diye. Bana kalırsa “doğru zamanda yanlış kişileri” sevdik. Kitaba hak vermeye başladım. Lakin kafamda onca soru var ki, sanki çıkmaz sokağın içindeyim.

Aynı kitapta “Sonun başlangıcı” diyordu. Neyin sonu? Neyin başlangıcı? Ümitlerim yavaş yavaş tükeniyor, ne yapacağımı bilmiyorum. O kadar kalabalık bir dünyada insan neden tek bir kişiye bağlı kalır ki? Bu soruyu kendime yönelttiğim zaman şu cevap ortaya çıkıyor;

Ben ilklerimi onunla yaşadım. İlk mutluluğumu, ilk canımın yanışını, ilk yok oluşumu…

Zaman geçiyor. Yalnızlığa müebbet yemiş gibiyim. “Gelen gideni aratır” fakat ondan sonra sevemedim ki kimseyi, gelen olsun. Sonun başlangıcına adım adım gidiyorum. İliklerimde hissediyorum yalnızlığı. Alışırdım bu duruma belki ama, yalnızlığım bile terk ediyor beni yavaş yavaş…

Tek istediğim, sevdiğim kadar sevilmekti. İnsanlar, yalnız kalmamak için veya vakit geçirmek için sevmemeli birbirlerini. Gerçekten, yürekten sevmeli. Ben hala o kadına muhtaç, ben hala ona hasret, ben hala yalnızım.

Bir gün o kadınında beni sevmesi ümidiyle…

Burayıda Beğenebilirsiniz

6 Düşünceler “SONUN BAŞLANGICI”

  1. Muhammed Çakıcı

    Yine Cok Guzel Olmus Kardesim

    1. Ahmet OyanAhmet Oyan

      Teşekkür ediyorum gönlü güzel kardeşim ☺️

  2. Hadi Bakkim

    Gayet başarılı tebrik ederim.

    1. Ahmet OyanAhmet Oyan

      Teşekkür ederim 😊

  3. Ümit Çapar

    yazılarınızı dikkatle takip ediyorum gayet başarılı şiirleriniz denemeleriniz var tebrik ediyor başarılarınız devamını diliyorum

    1. Ahmet OyanAhmet Oyan

      Teşekkür ediyorum. Diğer yazar arkadaşlarımı da şiddetle tavsiye ediyorum ☺️

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.