kırmızı kadınDoğa Şiirleri Hüzün Şiirleri Özlem Şiirleri Şiir 

İnsanlığa Hoş Gelmediniz!

Bugün erken uyanmaya çalıştım, olmadı.
Penceremin aralandığı yerden odama dolan rüzgarla birlikte, 
Uzun uzun sohbet etmiştik.
Şöyle saat geceyi geçiyordu hatta.
Meğer rüzgarın da derdi varmış.
Mesela, herkes ondan sevdiğinin kokusunu istermiş
Bana bunu söylediğinde boynum bükülmuştü.
Aynısını ben de alabildiğince çok yaptım.
Herkes rüzgarı, işi düşünce seviyordu 
Eğer ki rüzgar sevdiğinin kokusunu getirirse,
Tarif edilemez bir minnettarlık besliyordu insanlar.
Ancak fırtınalar kopuyorsa 
Onlarca edilen küfür ardından, kulağı yetisini kaybediyordu.
Ben de derdimi, dert zannederdim.
Siz hiç çıkar için sevildiniz mi?
Siz rüzgarın ağlayan yüzünü hiç gördünüz mü?
Elbette ki hayır, çünkü biz insanız.
Acılarımızı yarıştırır, bizim olmayan gözyaşını umursamayız.
“Hayat zor” deriz, ama zor olmasının sebebini göremeyiz.
Hatta görmek istemeyiz. 
En büyük acının sevdiğine ulaşamamak olduğunu zanneder,
Açlıktan ölenleri görmeyiz.
Doğayı çıkarımız için sever, ona işkence uygularız.
Bulut, rüzgar ya da yağmur veyahut mavilik fark etmeksizin
Biz, değerin değerini bilmeyiz.
Biz, yok olma uğruna yok olanlarız 
Acılarımız içinde dibe düştükçe düşenler;
Kendimizi, kendimizde bulamayanlarız 
İnsanlığa hoş gelmediniz…

*****************
#AliKrsmeli 
BİR DELİ ŞAİR 

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.