Eleştirel Şiir Özlem Şiirleri Şiir 

ANASON KOKULU ŞİİR

Kör, paslı, hastalıklı bir bıçak,

Acımasızca doğruyor yüreğimi.

Bin parça oluyorum,

Seni seven bin ayrı yürek.

 

Renkler tekleşiyor gitgide.

Öyle zifiri, koyu bir karanlık ki,

Siyahı bile özlüyorum.

Bir başınalaşıyorum, matemleşiyorum.

 

Tam ortasında kalıyorum depremin,

Merkez üssüyüm,

Tüm yıkılan hayallerin.

Ve, suçlusuyum tüm yarım hikayelerin.

 

Varlığımın nedenini sorguluyorum,

Yokluğunun bedeli çıkıyor sonuç.

Düşünmekten azlediyorum beynimi,

‘’Sen’’ kalıyor tüm bildiklerim.

 

Anlatamıyorum.

İfadelerim var, sözlerim, kelimelerim…

Ama, içimde tutuyorum zorundalıkla.

Doğrularımla yalancı oluyorum.

 

‘’Al işte, buyum!’’ deyip,

Çıkıyorum, meydanlara meydanlara.

Elini vicdanı dışında her yere koyanlara,

İmreniyor gibi yapıyorum,

Midem bulana bulana…

 

Eminim.

Sen de benim yaptığımdan farksızsın.

Farkı yok kalbinin kalbimden,

Ya da teninin tenimden.

Ama…

Yaşadığını sanıyorsun, sanıyorum, sanıyoruz..

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yap