soguk-gece-kapak-800×445-768×427Hikaye 

Soğuk Gece Bölüm-3

İlk Okul Günü…

Okulun kapısında bekliyorlardı. Zil çaldığı için bahçede kimse kalmamıştı. İçeriye doğru yönelip okulun bahçesine göz gezdirdiler. Bahçesinde uzun uzun çam ağaçları vardı. Okul iki katlı ve sarımtırak rengi olan çok küçük ve eski bir binaydı.Okul bahçesi çakıl taşları ile dolu,bahçede kuşlar ötüyor ve uçuşuyor Osman ile Kemal onları izliyor ve etrafa şaşkın gözlerle bakıyordu. O sırada nöbetçi öğretmen yaklaştı:

-evet çocuklar

Korkmuşlardı kızacak diye ama kısa boylu pantolonlu siyah saçlı ve gayet güler yüzlü bir öğretmendi. Uzun süre korka korka baktılar. Sonra öğretmen:

-yeni öğrencisiniz galiba isimleriniz ne?

-Osman

-Kemal

Elindeki listeye bakan öğretmen bir süre bekledi ve:

-”evet Osman sen A Kemal sende D sınıfındasın” dedi.

Öğretmenin dediğinden bir şey anlamamışlardı.Birbirlerine şaşkın şaşkın bakıyorlardı.Öğretmen gülümseyerek:

-”gelin bakalım” dedi.

Ellerinden tutarak sınıflarına doğru götürdü. Şaşkın gözlerle etrafta koşuşturan çocuklara, ”haydi sınıfa” diye seslenen nöbetçi öğretmene bakıyorlardı. Uzun koridorun ilk sınıfı Osman’ın son sınıfı da Kemal’in idi. Osman ilk defa Kemal tan ayrılacaktı ve biraz üzgündü. Öğretmen” hadi Osman gir bakalım sınıfına” dedi. Osman sınıftan içeriye girdi ve çöp kovasının dibinde durdu. O an büyük bir şok yaşadı. Sınıfta çok fazla gürültü vardı. Her çocuğun yanına annesi oturmuş.Çocuklar çok fazla ağlıyordu. Anneleri de değişik sözlerle teselli etmeye çalışıyor.”Oğlum sana araba alacağım, kızım bebek alırım” gibi şeylerle işte.Uzun bir süre etrafı izledi Osman. Çocukların neden ağladığını o kadınların sınıfta ne işleri olduğunu epeyce düşündü. ”yoksa annesi olmayanları almıyorlar mı ?” diye korktu küçük yüreği bir an.

O sırada sınıfa öğretmen girdi.” Hadi Osman boş bir yere otur” dedi. Osman az önce kendisini elinden sınıfa kadar getiren güler yüzlü öğretmeni görünce az da olsa şoku üzerinden attı ve en arka sıraya geçerek oturdu. Sırasının üzerinde çok fazla çizik ve karalama vardı.Oturağı ise bir sağa bir sola sallanıyordu. Osman küçük bedenini o sıraya attı ve ellerini çenesinde birleştirip seyre devam etti. Öğretmende masada tıpkı Osman gibi oturmuş sınıfı seyrediyordu. Arada Osman ile göz göze geliyor ve Osman hemen gözlerini kaçırıyordu. Öğretmen ayağa kalktı ve ” hadi bayanlar sizi dışarıya alalım artık” dedi. O anda ağlama sesleri daha da yükseldi ve kadınlar bir bir dışarıya çıktı.Son kadın çıkarken arkasından ufacık bir kız koşarak ”Anne!” diyerek sarıldı.Çok fazla ağlıyordu ve sımsıkı sarılmıştı.

Osman olanlara anlam veremiyor ve sadece izliyordu olup bitenleri. Öğretmen küçük kızı kucakladı ve yerine oturttu. ” evet çocuklar ben sizin öğretmeniniz Arzu ” dedi. Sınıfta hala ağlayan çocuklar vardı. Öğretmen ” ağlamayın sizinle çok eğleneceğiz ve sizi annenize hemen yollayacağım ” dedi. Osman o ortamda neden bulunduğunu ne yapacağını amaçlarının ne olduğunu hiç bir şeyi bilmiyordu. Sadece annesinden bu kadar zor ayrılan çocukları görünce üzüldü ve annesizliğini küçücük kalbinin derinliklerinde hissetti. Acaba oda annesinden ayrılırken bu kadar ağlamış mıydı? Ağlamaya fırsatı olmuş muydu? Ya da bir annesi var mıydı? Kafasında cevap bulamadığı binlerce sorusuyla sallanan sırada bir ileri bir geri yaparak oturuyordu.

O sırada öğretmen ” evet Osman ” dedi. Osman ne olduğunu öğretmenin neden öyle dediğini anlayamadı. O kadar dalmıştı ki kafasında ki yüreğindeki sorulara sınıfın tek tek kalkıp kendini tanıttığını duymamıştı. Şaşkın şaşkın bakan Osman’a gülerek ” kendinden bahseder misin?” dedi. Biraz düşünen Osman ”Ben Osman” dedi ve sustu. Kendisi hakkında o bile bir şey bilmiyordu aslında. ”evet çocuklar ben sizle tanıştığıma memnun oldum. Bugünlük bu kadar çıkabilirsiniz”. Bütün çocuklar koşarak çıktı sınıftan Osman hariç tabi Osman yavaş adımlarla sınıftan çıkıyordu çöp kovasının yanına gelince arkadan öğretmeni ” Osman ” diye seslendi. ” efendim ” dedi.

-sizin ev nerede?

Osman biraz düşündü ve evi olmadığına karar verdi.

-”yok evim yok” dedi.

Öğretmen o an anladı kimsesizler yurdundan geldiğini ve o gülen yüzü soldu.İçinde bir buruklukla ” yarında geç kalma ” dedi ve yalandan bir gülümseme ile süsledi.

Osman arkasını döndü kafası yerde yavaş adımlarla sınıfı terk etti.

 

                                                                                                        Devam Edecek…

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yapılan İçerik “Soğuk Gece Bölüm-3”

  1. Kubra

    Harika yazilar yaziyorsun.cok begendim

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.