Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Ayağı Kırık Bir Sandalye

Üşüyorum, beni sığamayacak bir kulübede
Duvarda verdiği yazma duruyor
Kokusu bir şömine ateşi ile yayılmakta dünyaya
Bulutları hiç saymıyorum bile.
Ve ben bir ayağı eksik kalmış sandalye ile
Kendimi avutmaktayım
Mektuplar yok kapı aralığından atılan
Bu soğukta bile bir duman yok
Oysa ben o dumanın bana olmamasına dahi kabulüm
Yeter ki tek olmadığımı bileyim!
Ayağı eksik bir sandalye ve ben
Tamamlanamaz bir kırık tahta parçası
Eksik kalmayan soğuk hava
Ben ise dışarı çıkamayacak kadar korkak.
Ellerim yok, üzgünüm ateş
Ve yine ayağı kırık bir sandalye
Feda ediyor kendini üşüyen bir tutam tene.

Ali Karasürmeli

BİR DELİ ŞAİR

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.