surreal-photography-platon-yurich-13Fantastik Şiirler 

YEDİ BAHARI GÖREN ÇOCUK

Ve anlaşamadı yıldız yolundaki yaşlılar
Yedi baharı gören o çocuğu çağırdılar
Ona büyük görevi verdiler
Çocuk ürkekti ama yine de kabul etti
Dünyaya dönecekti, cevapları bulup gelecekti
Giydi postalını
Çuvalını da sırtladı
Al kanatlı ankasını da aldı, düştü yollara
Evvel zaman yürüdü,
Yorulunca uyudu,
Özleyince ağladı,
Ama dayandı
Dünyanın kararmaya başlamış kapılarına
Soğuk diyarın beyaz insanlarına gitti
Bir çocuk gördü kendisi gibi
Yanaştı yanına şevkatli rüzgar gibi
Ve sordu, onu neyin mutlu edeceğini
Düşündü, taşındı ve kararını verdi
Çocuk ondan güneşi istedi
O da güneşi verdi, düşünmeden karanlığı
Bulmuş gibiydi mutluluğun tanımını
Gerçekleştirmişti amacını, gidecekti artık
Yıldız yolundaki evine, lakin
Bir çocuk gördü sokakta bir başına
Merak etti, sokuldu yanıbaşına
Sordu ona mutlu edecek şeyi
Çocuk ondan yağmuru istedi
O da yağmuru verdi, düşünmeden çölleri
Ağlayanlar arttı,
O da verdikçe verdi.
Ağlayanlar daha da arttı
Dayanamadı kendinden geçti
Uyandı ama ortada Dünya yoktu
Ve öğrendi mutluluğun ne demek olduğunu
Kalpler boşaldıkça, isteklerin dolduğunu
Bir bir anlattı yaşlılara,
Sonunu da iki cümleyle bitirdi
“Elindekilerle yetinmek önemliydi
Ve yüreğinin yettiğini sevmek.”

MURAT ALİ ERSAN

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.