V13runaway01bŞiir 

İnsan Kendinden Kaçamıyor

Bir deniz gibidir insanda,

Bir dalgalanıp, bir duruluyor.

Dünya bu ya; en çokta sen yoruluyorsun.

Olmuyor…

Konuşsan anlamsız, sussan daha bir anlamsız.

Kaçtıkça yalnızlıktan,

Bir adım daha atıyorsun kendini o boşluğa…

Geceleri düşünceler arasında kayboluyorsun.

Anladım ki insan kendinden kaçamıyor.

Başkasından kaçtım sansa da;

Aslında kendinden kaçmaya çalışıyor.

Olmuyor, yapamıyor, beceremiyor…

Ne kadar uzaklaşsa benliğinden,

O kadar çok boşluğa düşüyor.

Dönüp bakıyor ardına insan;

Onca acı, onca dert kime ait?

Ve dönüyor tekrar başa…

Anladım ki;

İnsan kendinden kaçmak istese de

KAÇAMIYOR…

Burayıda Beğenebilirsiniz

5 Düşünceler “İnsan Kendinden Kaçamıyor”

  1. Hidayet

    Burada yazmaya başlamana sevindim devamı gelir inşallah

    1. Ahmet OyanAhmet Oyan

      Teşekkür ediyorum. İnşallah devamı gelecek.

  2. Merve SüzükMerve Süzük

    güzel bir şiir umarım kendini daha da geliştirirsin

    1. Ahmet OyanAhmet Oyan

      Teşekkür ederim inşallah geliştireceğim.

  3. Ümit Çapar

    tebrikler çok güzel yazılmış 👍👍

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.