Şiir Yalnızlık Şiirleri 

Sayıla(maya)bilen Yalnızlık

Karanlık bir gecenin kaldırım taşında yürüyordu insanlık
Kimseleri çok, yalnızlıkları ile doruklardaydı
Araçların korna sesleri ile süregeliyordu yalnızlık
Kimsecikler yok, yalnızlıklar ise süratle hızlanıyordu
Ve korkulan oldu son nefeste
Bir kadın ve bir adam bıkmışlıklarına son vermek için,
Görebilecekleri bir gökyüzü bırakmayacaklardı.
Ufacık bir zaman dilimde, yalnızlıkları günlerceydi
“Herkesin boynu bükük, gözleri kırıktı;
kalpleri parçalanmış, elleri tutulmazdı”
diye bir bir dökülen cümleler kuru bir kalabalıktı.
Kimse bilmez, gözler duymaz, kulaklar koklamazdı.
Her şey tersine dönmüştü,
Sevgi olmuş sana kin,
Umut olmuş ki sana yılgınlık
Sözlerden çok taşlara önem veriliyordu
Şiirlerden çok sevişmeler almış başını gidiyordu.
Okumalar azalıyor, mevsimler değiş tokuş yaşıyordu
Ve yalnız gelen bir adım vardı
Seke seke gelmişliğiyle duyuldu insan
Kim bilebilir hangi çukura düştü diğer adım?
Adımlar birer birer, yalnızlık yüzer yüzer sayılırdı…

Ali Karasürmeli

BİR DELİ ŞAİR

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.