20180514_104028Şiir 

SON EZGİ

Kulağında uğuldayan,
Âmâ bir dervişin çaldığı
Ney sesi gibi bir rüzgâr.

Nefesin yok,kalbin yok atan.
Hatırladın son yaşını
Hala yüzünde taşıdığın bir çift göz
Ve üzerindeki ağır toprak, dümdüz.

Dönülmez bir sefer ki kapısı
Çoktan kapatılmış;
Açılmıyor, hem de kilitsiz.
İlk defa bir dört duvar arası
Bu kadar soğuk,zalim
Ve gerçeklerden örülmüş.

Sonunda ilk kez gerçekten yalnızsın.
Bu duyduğun yalnızlığın son sessiz ezgisi.
Bir sır misali gizlenenin gelmiş vakti;
Bu seni bekleyen kutsallığın seremonisi.

Burayıda Beğenebilirsiniz

3 Düşünceler “SON EZGİ”

  1. Hülufu Hale

    Paylaşımlarınız çok hoş mobil uygulamanızda harika 😊

    1. Zülküf ÖzçepikZülküf Özçepik

      Tesekkurler efendim😊takipte kalın👍

  2. Abdullah Tekin

    yüreğinize kaleminize sağlık hocam..

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.