20180429_162523Şiir Yalnızlık Şiirleri 

YAKAN YALNIZLIĞIM

Ben sokakta yürüyorum,
Yürüdüğüm yollar, süzülüyor yalnızlığa.
İnsanlar var ya da
Etrafta geziniyor, var olduğunu sananlar.

Kimisi ‘gerçekleri’ zincirlemiş sırtına
Ve ardına bakmadan kaçıyor gerçeklerden.
Kimininse köşe başlarında
Gözlerinden damlıyor, hayatın gerçekleri.

Çocuklar var elleri birilerinin ellerinde
Her mahallesi, kimsesizliğe çıkıyor bu kentin.
Bir de üstüne her caddenin kendi dilencisi var
Dünyanın en kedersizi.

Benimse canım yazmak istiyor.
Ellerimde hüzünleniyor kelimelerim.
Ve kendini aldatan kalabalıklardan uzak
Yakan yalnızlığı yazıyorum,ellerim tutuşarak!

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.