IMG_1514Özlem Şiirleri Şiir 

Yaşayacaksın dediler, yaşayacaksın!

Avuçlarımın arasından,
Kaydıda gitti,
Düşlerimi bağladığım uçurtmam.
Akıl çocuk, koş peşinden koş
Dizlerim acıyor anne,
Neden benim her yerim yara bere
Çok düştüm çok,
Derindi bu sefer
İzlerim geçmiyor anne,
Senin hatrına, yumruk kaldırdım havaya
Son gözyaşımda dudaklarımda
Koştum anne, koştum
Düşümün ipini tutmak için koştum
Alçak rüzgar ve kahpe bulutlara rağmen
Koştum, koştum ve yakaladım.
Umudum ellerimde anne,
Bırakırmıyım bu seferde
Bırakmadım, sıktım
Kanayan avcum olsun, dedim
Yeterki yüreğim kanamasın anne
Ben tuttum ipin ucunu da
Onları tutmadılar anne
Kestiler düşlerimin ipini
Uçurtmam feryat figan
İki metre iple kaldım ortada anne
İki metre ip ve kuru ağaç
Affet beni
Beceremedim ben yaşamayı anne
Ayağıma aldım tabure
Çatırtılar ve uçan kuşlar
Ölüme, çareye ramak kala
Düşürdüler beni anne
Tepetaklak
Yaşayacaksın dediler, yaşayacaksın
Nasıl olduğunu söylemediler anne.

Murat Ali Ersan

Burayıda Beğenebilirsiniz

2 Düşünceler “Yaşayacaksın dediler, yaşayacaksın!”

  1. Özgül

    Şiirlerinizi aktif olarak takp ediyorum tebrik ederim. kaleminiz çok değerli

  2. Merve SüzükMerve Süzük

    Ölüme, çareye ramak kala/Düşürdüler beni anne 🙂

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.