Ayrılık Şiirleri Hüzün Şiirleri Şiir 

YOK OLUŞ

havada amansız ayrılığın
zemheri ayazı,
gözünden akan damlalardan
istanbul yansıyor.

biçare ve kederli
tren çığlıklarıyla
ayrılık tüm kederlerden
daha öte yakıyor.

yitiriyorum aklımı.
aklımda yalnızca
‘Sen’li cümleler…
mırıldanıyorum sonra
sen arkanı dönerken,
giderken kendini de
götürseydin içimden;
diyorum,
yalnız ben duyuyorum.

kervanın çölde unuttuğu
bir çocuk kadar
korkuyorum yokluğundan.
sen giderken içimde,
içimde ısırganlar büyüyor!

biliyorum sevdiğim
kapatıp giderken
sen kapıyı;
hiç kimseler duymadan
bir dünya
yerle bir olacak ardından.
ve ellerim kanayarak
diktigim umutlarıma
bir el yalnızca
bir kibrit çakacak…

havada hazin ayrılığın
zemhiri ayazı;
vurdukça rüzgar
kül olup bitiyorum.

 

Zülküf Özçepik

Burayıda Beğenebilirsiniz

Yorum Yap

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.